Despois de chegar ao C2 do Makalu, unha forte afonía obrigoume a baixar desde o ABC para recuperarme. Foron días duros, sen voz, pero tamén cheos de humanidade: sherpas, cociñeiros e xente marabillosa coidando de min cun sorriso, un té quente ou un simple xesto.
Agora, xa mellor, intento regresar ao Makalu mentres o tempo decide. Neve, falta de visibilidade e horas agardando nun helipad perdido entre montañas. E aí, na madrugada fría de Dingboche, entendín outra vez que ás veces as mellores historias nacen precisamente cando nada sae como estaba previsto.
Porque o tempo non espera. E cada instante que non vivimos, pérdese para sempre.
Agora, xa mellor, intento regresar ao Makalu mentres o tempo decide. Neve, falta de visibilidade e horas agardando nun helipad perdido entre montañas. E aí, na madrugada fría de Dingboche, entendín outra vez que ás veces as mellores historias nacen precisamente cando nada sae como estaba previsto.
Porque o tempo non espera. E cada instante que non vivimos, pérdese para sempre.
— Roberto López
Descubre máis desde Federación Galega de Montañismo
Subscríbete para recibir as últimas entradas no teu correo electrónico.